Palíndromos ilustrados [20]

Achégase unha boa ponte. Se cadra, é a ocasion propicia para pasar uns días a percorrer o país. O difícil, como vemos no palíndromo de hoxe, é elixir. Aquí queda o texto reversible coa súa correspondente ilustración. Que camiño coller? Cara a Melide? Cara a Serres? Cara a Ares? Resolvede vós o espiñento dilema.

Claro que, de quererdes ampliar o abano de posibilidades, podedes aproveitar tamén este singular vídeo de Carlos Meixide, 50% d’Os da Ría e campión galego (in pectore) de memorización toponímica. É posible que ao escoitalo se vos ocorran outros posibles destinos. Como diría Risco: «Ti dis: Galicia é ben pequena. Eu dígoche: Galicia é un mundo». Por topónimos que non sexa! Abadín, Abegondo, Agolada, Alfoz, Allariz... Todo un alfabeto de posibilidades! Ha, ha!

O galegueiro d’Os da Ría

Velaquí o tema «Infanta Elena», un dos «xits» do «senlleiro» dúo Os da Ría, formado por Arturito Puy e Fabián Santomé; isto é, Carlos Meixide e Tomás Lijó. Un tema do Disco díscolo (2012) financiado polos seus propios «seareiros» a través do sistema de crowdfounding.

Nesta ligazón podedes gozar do concerto completo con todas as «cantareliñas» do disco: «Virando louco», «Por que será que voto BNG?», «Alberte Núñez Feijoo», «Chin chin polo borrachín»...

Na actualidade, Os da Ría son, se cadra, os ludolingüístas máis rabudos do noso país. Ans, contactarelar, contrataicións, direuto, deprocatarse, xiradeliña, compartillar ou vegada son só algunhas das «flores» seu peculiar galegueiro (mestura de castelanismos, hiperenxebrismos, lusismos...). Un argot co que parodian, cunha chea de retranca, o lamentable uso que «tirios e troianos» fan da nosa lingua. Nas súas propias palabras:

«Os da Ría levamos ans defendendo enriba de os esceairos (e as veces debaixo), o galegueiro como ferramenta de expresión cultural e festeira de o póbolo galegueiro»