Stop? Pots!

Hoxe é 1 de outubro. Bo día para reparar en que un palíndromo, mesmo bilingüe, pode darnos unha lección de vida, como ben viu o Leo Arremecághona. Sinal en vermello en inglés: Stop (Alto!). Sinal en verde en catalán: Pots (Podes!)

E como os palíndromos (e as palabras) sonche como as cereixas, que uns noutros se enguedellan, aquí vai unha serie de anuncios de lema reversible. Os primeiros, os orixinais (2-1-2009), de Fiat, creados pola axencia Leo Burnett de Sao Paulo (Brazil). 

(A cera causa a súa calvicie)

(Asasinato por un tarro de ron vermello)

Os seguintes, «menos orixinais» (26-1-2009), de Mercedes, obra de Jung von Matt/Limmat, de Zurich (Suíza).

(As potas nunca paran)

(Non entrarei en pánico nun pozo)

(Era iso que vin un coche ou un gato?)

(Anuncios en ningunha parada)

(Ah! Un maia nunha Yamaha!)

A idea en todos eles, vender as excelencias dos sensores de aparcamento e das cámaras traseiras: como nos palíndromos, igual de ben para adiante ou para atrás. Que bo!

A «Copa Núria», de Jesús Lladò

Lembrades os caligramas en forma de copa de Charles-François Panard e de Álvaro Cunqueiro? A entrada de hoxe encabézaa «Copa Núria», outro caligrama cunha imaxe semellante, mais desta vez formado enteiramente por palíndromos en catalán que contan as peripecias dunha tal Núria en Irún. Unha pequena obra mestra da ludolingüística creada polo experimentado palindromista catalán Jesús Lladó.

Lladó é membro Club Palindromista Internacional e mantén cheo de actividade o espazo Catpals. El blog de palíndroms en català, unha das nosas lambetadas ludolingüísticas.

Preguntado nunha entrevista sobre a súa fascinación por algo tan inútil como os palíndromos, Lladó declarou:

É contraditorio en relación coa vida actual, na que se supón que todos debemos ser moi produtivos e achegar cousas á sociedade. Os palíndromos rompen con isto totalmente, non teñen utilidade más alá do propio pracer que se pode vivir exercitando isto. Esta inutilidade fascíname.

Bo Nadal! (en ambigramas)

Cos mellores desexos! (Vía espejolúdico e obreveverbo)

Camaleóns lingüísticos

Abraiante! Deixa a un pampo esa facilidade para aprender idiomas e para falalos saltando dun a outro coma quen pestanexa: todo un camaleón lingüístico. Mais abraia e admira tamén esa fantástica actitude aberta e desprexuízada cara a outras linguas. Todo un exemplo este Matthew Youlden, profesor en babbel.com, que fala nove idiomas fluidamente, comprende case unha ducia máis e entre os seus vindeiros obxectivos está... o galego!  Parabéns!

Preguntado sobre o seu segredo, Matthew deu estes 10 consellos:

1. Ten claro por que o estás a facer.
De non teres unha boa razón para aprender outro idioma, é moi probable que, a medio prazo, desapareza a motivación. O realmente importante é comprometerse ao máximo.
2. Mergúllate.
Non importa as ferramentas que uses para aprender a lingua, a chave está en practicares todos os días.
3. Atopa un compañeiro.
Un irmán, un amigo... alguén que te acompañe e te empurre a estar motivado e a seguir un pouco máis.
4. Manteno relevante.
Máis alá de libros e manuais, falares coa xente fará que o proceso de aprendizaxe siga a ser relevante para ti.
5. Divírtete.
Usa o teu novo idioma de calquera forma que sexa creativa: grava cancións, fai un programa de radio, debuxa un cómic, escribe un poema...
6. Actúa como un neno.
Aprendemos a base de nos equivocar. Cando somos nenos, espérase que cometamos erros mais, cando somos adultos, os erros convértense nunha especie de tabú. Admite que non o sabes todo, acepta sen medo o erro. Libérate das túas barreiras de adulto.
7. Abandona a túa zona de confort.
Non ter medo a equivocarse significa estar preparado para poñerse en situacións potencialmente difíciles ou embarazosas. Isto pode dar un chisco de medo, mais é necesario para mellorar.
8. Escoita.
Tes que aprender a escoitar antes de aprender a falar. Calquera idioma soa raro a primeira vez, porén, canto máis o escoitas, máis familiar se volve e máis doado será falalo.
9. Mira a outros falando.
Idiomas distintos demandan cousas distintas da túa lingua, labios e garganta. A pronunciación é tanto física como mental. Observa e imita falantes nativos en vivo, en películas estranxeiras, en televisión en versión orixinal...
10. Fala contigo.
Se non tes a ninguén con quen falar no idioma que estás a aprender, non hai nada malo en falar contigo mesmo. Isto pode axudarche a aprender novas expresións e a estar máis confiado cando teñas que usalas con outra persoa.

Compromiso, inmersión, espírito lúdico, desinhibición, desdramatización do erro... pautas simples para aprendermos novos idiomas. Pregúntome se Matthew coñecerá estoutra camaleoa de noso: a pequena Xulia, que cando gravou este vídeo tiña só sete anos e falaba xa seis idiomas (e mais outro inventado). Unha xoia!

Unha lingua para xogar

Un video cheo de forza e de imaxinación que nos amosa, ben ás claras, o poder da vertente lúdica do idioma. Os xogos verbais, máis alá do entretemento, son un dos mellores síntomas da vitalidade dunha lingua e, tamén, unha ferramenta privilexiada para a súa dinamización. Algo que, polo que vemos no vídeo, saben ben na Direcció General de Política Lingüística do Gobern catalán. Este é o texto oficial que acompaña o vídeo.

O catalán dispón dunha ampla oferta de xogos lingüísticos: desde os pasatempos para xornais (sopas de letras, encrucillados), pasando por xogos como de mesa como Scrabble ou o Intelect, ata concursos televisivos como El Gran Dictat ou Picalletres. A dimensión lúdica da lingua catalá, ben enraizada e popular, arrínca da cultura tradicional e proxéctase con forza ao mundo dixital, con versións en catalán de aplicacións tan exitosas como Apalabrados, entre outros. Este potencial creativo do catalán sintetízase nun video que foi presentado na cerimonia de clausura do «Centenari de les Normes Ortogràfiques» e que amosamos deseguido. Animámosvos a compartilo nas redes sociais! Catalán, unha lingua para xogar!

Como outras veces, grazas mil ao blog amigo de Carta Xeométrica por nos dar a coñecer este vídeo. Non podo estar máis de acordo co seu lúcido comentario: mágoa non termos nada semellante no anémico panorama das nosas iniciativas oficiais a prol da lingua.

En todo caso, fagamos nosa a apaixonante andaina da letra «ç» e teimemos en xogar coa lingua!

Màrius Serra e o país dos verbívoros

E, por fin, preséntovos a Màrius Serra. Xa ía sendo hora de lle dedicar unha entrada a este impenitente ludolingüista catalán, do cal se conta, a xeito de «lenda urbana», que leva anos cunha manchea de fichas do Scrabble nos petos coas que enreda a cada intre.

Licenciado en Filoloxía Inglesa pola Universidade de Barcelona, Serra comezou a facerse popular como autor de encrucillados en catalán dos diarios La Vanguardia e Avui. Mais o seu labor profesional arredor dos xogos de palabras é moito máis amplo: publica artigos de opinión, imparte conferencias, dirixe e presenta programas de radio e de televisión e tamén é un recoñecido novelista. No vídeo anterior, de hai xa uns anos, ofrécenos unha amena charla sobre os encrucillados (mots encreuats): a súa orixe, os seus tipos, o día a día do seu traballo...

O seu infinito afán lúdico levouno a fundar Verbalia, o país dos verbívoros. Nas súas palabras: 

«Terra Incógnita sen fronteiras definidas nin lei de estranxeiría. É un verbívoro todo aquel que bebe verbos e os fai bailar. Esta é a única condición».

O primeiro gran logro do proxecto Verbalia foi un fantástico xogo de mesa do mesmo nome. Unha caixa con máis de 50 xogos lingüísticos de todo tipo: para pequenos e para maiores; para xogar en solitario, en parellas ou en equipos. Iso si, polo de agora só conta con versión en catalán ou en castelán (Por que non algún día unha en galego?). Aquí deixo o vídeo da súa presentación.