Dúas paixóns unidas: maxia e encrucillados

David Kwong, mago e creador de encrucillados para o The New York Times, xa pasou por Xogosdelingua hai tempo. 

Creo que a maxia e os encrucillados son o mesmo, porque ambas as dúas cousas son a chave dun dos máis importantes impulsos humanos: a urxencia por solucionar. Os seres humanos estamos programados para poñer orde no caos.

Así comeza David Kwong a súa charla nun evento TED (Tecnología, Entretemento e Deseño). Para quen non o sabia, TED é unha organización sen ánimo de lucro cuxa misión é difundir ideas que pagan a pena. Pensadores e creadores de todo mundo son convidados para dar charlas en 18 minutos ou menos. Estas conferencias son desenvolvidas tamén a nivel local e son compartidas de balde (tradúcense e subtitúlanse a través dunha rede global de voluntarios). 

Gozade desta conferencia, que á vez é un abraiante espectáculo de maxia. Non perdades detalle, non pestanexedes e acabaredes coa boca aberta diante do incrible talento de David Kwong!

O talento de Ikeda Yosuke

Vía El Espejo Lúdico descubrín este soprendente enxeño que converte a palabra open (‘abre’) no seu antónimo close (‘pecha’). Unha especie de ambigrama mecánico froito da imaxinación sen límites do artista, Ikeda Yosuke.

E este foi o meu segundo gran descubrimento, un mozo xaponés con abraiantes habilidades. Non sabería dicir se é mago, malabarista, músico ou enxeñeiro mecánico. Como mostra do seu incrible talento, aquí queda esta actuación na que Yosuke desenvolve o seu particular karaoke artesanal da canción, tamén antonímica, «Hello, Goodbye», de The Beatles. A gozar!

David Kwong: maxia e encrucillados

Gústanche a maxia e os xogos de palabras? Daquela, David Kwong é o teu home. O vídeo anterior é unha mostra do seu enorme talento como mago e como creador de encrucillados.

Will Shortz, editor da sección de pasatempos do The New York Times, preséntanos un mago novo chamado David Kwong, que tamén colaborou no seu xornal como creador de encrucillados. Despois vemos a Kwong a iniciar un espectáculo de maxia de salón ante un pequeno auditorio. Ofrécelle unha baralla de cartas a unha espectadora para que elixa unha. Só ela e mais o público sabe que a carta é... o oito de corazóns.

Nese intre, calquera outro ilusionista sacaría o seu sombreiro ou a súa variña máxica, mais o que fai Kwong é amosar unha grella de cadros en branco de 15x15 e pedirlles a diferentes persoas que lle digan algunhas palabras longas. Disponse a crear, en poucos minutos e ante o público, un encrucillado que inclúa esas voces e que respecte as tres regras básicas dos crosswords en lingua inglesa:

1. Os cadros negros deben estar dispostos de forma simétrica.
2. Cada letra debe usarse en sentido horizontal e vertical.
3. Non pode haber palabras de dúas letras ou menos.

Kwong vai dando ocorrentes definicións que o público resolve e comeza así a encher de palabras a grella. Ao cabo duns intres, o panel está completo coas voces perfectamente cruzadas, incluídas as que o público propuxera.

E por último, a gran sopresa a xeito de traca final: o mago saca un rotulador vermello rodea unhas letras dispostas en diagonal: aparece así camuflada no medio do encrucillado a expresión eight of harts (oito de corazóns), a carta secreta que escollera a muller ao comezo.

Unha abraiante forma de combinar maxia e xogos de palabras, froito do enxeño deste ex-alumno da Universidade de Harvard.

Para magos das palabras e dos outros

Nos últimos anos, poucos libros me resultaron máis atraentes ca este Abrapalabra (2010), creado a seis mans: as do escritor Antón Cortizas, as do mago Carlos Coira e as do ilustrador Jacobo Fernández Serrano. Un deses libros-xogo para nenos e mozos que tamén son a miña debilidade.

Por unha parte, o volume é unha divertida guía para magos novos. Capítulo a capítulo aprendemos accesibles e variados trucos de maxia que nos irán levando desde o nivel de «aprendiz» ata o de «supermago».

Por outra, imos descubrindo toda a maxia oculta nas palabras. Unha chea de textos, sobre todo poéticos, que nos amosan o amplo abano de posibilidades lúdicas da lingua: trabalinguas, adiviñas, caligramas, acrósticos, textos acumulativos ou tamén monovocálicos (como o que segue).

Na casa á varanda a fada Manana
cantaba baladas na paz da mañá;
na banda da valga galanas as garzas
as ás abalaban, danzaban á par.

A fada Manana sacaba a baralla,
barallaba as cartas na palma da man,
argallaba as cábalas a fada afanada,
para armar palabras sacaba ás tras ás.

Na casa á varanda, palpaba laranxas
cantaba calandras, asaba mazás...
Da alma abrazada a fada lanzaba
cara ás ás das garzas palabras de amar.

E todo cun fantástico traballo de ilustración e cun coidado deseño de gran formato, que mesmo ofrece... un atril incorporado. Outra xoia imprescindible para a nosa «bibliografía ludolingüística básica»!