Hoxe, unha orixinal técnica de literatura lúdica: o encrucipoema. Consiste en crear un poema a partir das palabras dun único encrucillado. Estas son as regras básicas:
O poema ten tres partes e mais un título.
A primeira parte, «Horizontais», está composta só polas palabras das definicións horizontais.
A segunda parte, «Verticais», fórmase unicamente coas palabras das definicións verticais.
A última parte, «Respostas», só recolle as palabras incluídas nas respostas, xa verticais, xa horizontais.
O título pode créase con calquera das voces do pasatempo (definicións ou respostas).
A idea orixinal é do poeta Peter Valentine, que converteu así o seu pasatempo favorito nun fantástico exercicio de creación literaria. Faino a diario empregando o encrucillado do The New York Times. Aquí vai a web onde recolle todas as súas pezas desde o ano 2003 (case nada!).
Quen se anima a crear os seus propios encrucipoemas? Eu fixen este ensaio, nada brillante, co encrucillado do mestre Darío Xohán Cabana que encabeza a entrada, publicado o pasado 14 de abril en La Voz de Galicia.
Amor
[Horizontais]Labrar a cor azul do mar.Afecto dun sol apaixonado.[Verticais]Digo que es pedra, ou flor.Deixas verdade antiga.[Respostas]Vaga por arar.
